Nina Popilava Şahin
BARIŞ’a YAS..!
Gökyüzü milliyet tanımazken, ateş düştüğü yeri küle çevirirken; insanın duasını bir pasaporta, merhametini bir sınıra hapsetmesi en büyük manevi çürümedir. Acının rengi, dilin alfabesi, kanın milliyeti olmaz. Bir bombanın parçaladığı bedende kimlik aramak, ölen çocuğun etnik kökenine göre üzülmek, düpedüz insanlıktan istifa etmektir.
Soruyorum: Ademoğlu, savaşın barışı getirmeyeceğini ne zaman anlayacak? Ve daha önemlisi; hiç olmazsa acıda birleşmeyi ne zaman öğreneceğiz, ne zaman?
Kendi ırkına ağlayıp, komşusunun yangınına kör kalanlara sadece tek bir söz kalıyor: Yazıklar olsun!
