DÜNYA ANA DİL VE REHBERLER GÜNÜ İMİŞ BU GÜN
Şenol Taban: Turizmde rehberler günü beni ilgilendiriyor ama bu mecraya yazacak bir anım olmadığı için REHBERLERİ TEBRİK ederek ANA DİL anıma geçiyorum.
Bir yıl önce, yani 21 Şubat 2021 günü sabah saatlerinde bir haber ajansından görevli birinden telefon aldım. “DÜNYA ANA DİL GÜNÜ” üzerine görüşmek istiyormuş. Beni. Fındıklı’dan sosyalist Lazlar’dan ve Hopa’dan sosyalist Hemşinli’lerden birileri beni kurban etmek üzere “DÜNYA ANA DİL GÜNÜ için GÜRCÜ dili” üzerine en iyi bilgiye Şenol Taban’dan ulaşırsın. Arayan muhabir arkadaşı kıramadım, hele bir gelsin de ne olursa olsun.
Muhabir delikanlı saat 14.00 civarında dolmuşla Borçka’ya geldi. Klaskur köyüne, Lapera’ya yeğenin Erhan Albayrak getirdi.
Ben, Burhan-Saniye Albayrak, Hilmi Turan, Taner Gökdemir ve Eylem Yıldız restoranda oturuyoruz. Muhabir gelince “madem Gürcü dili için buralara kadar geldiniz, dilin dışında Gürcü ritüeline dair ÇAÇA’yı da tatmanız iyi olur” önerimize hiç itiraz etmeden birlikte birkaç şat ÇAÇA bastık.
Muhabir delikanlı bir yandan kamera hazırlıyor, bir yandan da bizimle ÇAÇA içmeye devam ediyor.
Çok güzel bir ANA DİL çekimi yapıldı. Çekim bitikten sonra günün şerefine birkaç şat daha ÇAÇA içildi. O arada muhabirimiz tuvalet yolunda düşmüş, kusmuş, haberimiz yok. Bütün bu süreci kuzenim Saniye fark etmiş ve zahmetlerini göğüslemiş.
Akşama doğru misafir “Borçka’dan bir dolmuşla Hopa’ya gitmek” istediğini söyledi. Bir arkadaşla Klaskur’dan Hopa’ya göndermek için araca doğru hareket ettik fakat aracın yanına varır varmaz misafir sendeledi ve düşmek üzere iken bile bana “şu dağa doğru poz ver, son resmini çekeyim” der demez yere kapaklandı.
Fotoğraf makinesini ve kendisini hasarsız kurtardık. Misafiri Taner Gökdemir hoca ile birlikte Borçka’da bir otele götürdük ve hem otel parasını ödeyerek hem de muhabiri sırtlayıp yatırarak İLK KEZ ANA DİLİMİZİ kutlamış olduk.
Ertesi gün saat on dolayında aradım, “iyi misin, yaşıyor musun”? diye sordum, “yaşıyorum” diye yanıtlayınca derin bir oooohh çektim.
