Nuray Melaşvili Kanmazer
bunu bir yere yazmalıyım…
ey hayat, sen şavkı sularda bir dolunay sın
aslında hiç olmadım ben bu oyunda
ömrüm beni yok saysın…
sokaklar…
barikat sokağın semptomudur…
Acıyan yerlerini öpecek biri varsa hayatında
önemli olmaz düştüğün yerler, atıldığın kuyular,
aldığın yaralar,yalan çıkan bildiğin tüm doğrular…
İşittiğin tüm kötü sözlerin yeri bile, çabuk iyileşir o zaman.
Nasihat etmeden, küçümsemeden dinleyen,
anlatırken bile geçecekmiş gibi gelen,
yuva (ბუდე) sıcaklığında bakışlarıyla içini ısıtan,
seni olduğun gibi kabul eden, değiştirmeye çalışmayan,
istediği kalıplara uymasan da
seni sevmekten vazgeçmeyen biri varsa eğer,
korkma incinmekten.
Bırak sıyrıklar olsun dizlerinde.
Böyle duvarında yüreksiz olup yürekliymiş gibi ortaya çıkan arkadaşlar,ölümün sesi yoktur….
insan
ilkyaza vuran
öfkeye gül sunan
doğruya dost, eğriye eğri,
sevda olmalı
karanın karanlığında
pusatsız.
sevda
bir uçtan bir uca ağlamak sız
ve haber haber olmalı
ölümün sesi toktur.
