Akaki Tsereteli: Aynacı

Akaki Tsereteli: Aynacı

Yasaları seven ve savunan hükümdar, talihsiz bir adam hakkında birçok şikayet alıyordu;
Şikayetsiz bir gün geçmiyordu. En az on şikayet geliyordu her gün, fakat şikâyet başvuruları hep kadınlar tarafından yapılıyordu.

Hükümdar uzun bir süre sabretti ve düşündü. Sonunda adamın hiç de iyi bir insan olmadığı kanaatine vardı; aksi takdirde ülke ona karşı bu kadar düşmanca olmazdı.

Hem sanığı hem de şikayetçileri ayni gün için çağrıldı. Şikayetçiler toplandı bine yakın kadın oy birliğiyle o adamın asılması için hükümdara yalvardılar.
Hükümdar neredeyse ikna olmuştu, fakat suçlanan adam söz hakkı istedi:
– Efendim! Bu kadınların şikayetlerine bakmayınız, onlar dışında köyümüzde kırk kadar kadın
daha var, onların da düşüncesi sorulsun, onlar da asılmamı isterse cezanızı kabul ederim, fakat ilk önce onları dinlemenizi tavsiye ederim.
Hükümdar öneriyi kabul etti, diğer kırk kadın da yanına getirildi ve onları da sorguya çektiler.
Davalı adamı oybirliğiyle övdüler ve onun mutluluğu için yalvardılar hükümdara. Şaşıran hükümdar sanığa dönerek: “Bu kadar çok düşmanın ve bu kadar çok arkadaşın olması ne anlama geliyor?”
 – Efendimiz! “Önce bir bakın, şikâyetçi kadınlar arasında güzel bir kadın bulabilecek misiniz?
Sonra da bu kırk kadın arasında çirkin birisini bulabilir misiniz? Sonra da sizin sorunuza yanıt vereceğim, dedi, gariban adam.
 Hükümdar, davalı adamın dediklerini yaptı; o bin kadın arsında bir tane bile güzel denilebilecek birisini bulamadığı gibi o kırk kadın arasında da bir tane bile çirkini göremediğini fark edince şaşkınlıkla dedi ki: “Gerçekten bunlar ne anlama geliyor?”

Sanık yanıt verdi:
– Bilmiyorum, ne anlama geliyor, hükümdarım! Ne onlara ne de bunlara bir yanlış yaptım. Ben sadece talihsiz bir zanaatkârım, bir aynacıyım; Aynalar yaparım. Aynaya bakanlar güzelse
aynanın içinde kendisini güzel görüyor. Çirkin olanlar da aynada kendini çirkin görüyordur!

Aynalar yapıyorum çünkü güzel olan kendini görünce içi titresin; çirkinlerse, yüzünü temizleyip güzelleşmeye çalışsın. Fakat çirkin olanlar çirkinliğinin suçunu bende ve aynamda buluyorlar!
Şimdi nasıl bir cezaya layıksam çekmeye razıyım.
Hükümdar aynacının savunmasını beğendi ve bir emir verdi:
– Bugünden itibaren artık hiç kimse aynacılardan ve yazarlardan şikayet etmeye cesaret etmesin, çünkü aynalar da yazarlar da neyi görüyorsa onu yansıtır. Aynacıların da yazarların da hizmetleri birbirine benzer!

*****

მესარკე

სამართლის მოყვარე ხელმწიფეს, სხვათა შორის, ერთს საწყალ კაცზედ ბევრი საჩივარი

შემოდიოდა; დღე არ გავიდოდა, ათი საჩივარი არ შემოსვლოდა, მაგრამ სულ ქალებისაგან

იყო შემოტანილი. დიდხანს ითმინა ხელმწიფემ და ბოლოს იფიქრა, რომ ის კაცი, ვიღაცა

არის, სწორედ საძაგელი კაცი ყოფილა, თორემ ქვეყანა ასე როგორ გადაემტერებოდაო.

დაიბარა ერთი დღისათვის მომჩივრებიც და მოპასუხეც. მოიყარეს თავი მომჩივრებმა,

მაგრამ სულ ქალებმა, სულ ქალებმა! ასეს რომ ათასზე მეტი მოგროვდა და ყველა ერთხმად

ევედრებოდა ხელმწიფეს იმ კაცის ჩამოხრჩობას.

ხელმწიფე თითქმის კინაღამ ნებაზე დაიყოლიეს, მაგრამ მოპასუხემ იმართლა თავი და

მოახსენა ხელმწიფეს:

– ბატონო! ნურც მაგ ქალების საჩივარზე გაივლით, მაგათ გარდა ერთი ორმოციოდე ქალი

კიდევ დარჩა ჩვენს სოფელში და თუ ისინიც შეგევედრებიან ჩემს ჩამოხრჩობას, მაშინ

თანახმა გავხდები, მადლობა ღმერთსაო!

დაეთანხმა ხელმწიფე, მოაყვანინა ის დანარჩენი ორმოცი ქალიც და დაეკითხა მათაც. იმათ

ერთხმად უქეს ხელმწიფეს მოპასუხე და შეევედრნენ მის გაბედნიერებას. გაკვირვებულმა

ხელმწიფემ უბრძანა მოპასუხეს: „ეს რას ნიშნავს, ამდენი მოსისხარი მტერი გყოლია და

ამდენი კი გულითადი მეგობარიო?“

– დიდებულო ხელმწიფეო! ჯერ ის დაათვალიერეთ, თუ იმ ათას ქალში უმახინჯო ერიოს და

ამ ორმოცში ერთი მახინჯიო და მაშინ მოგახსენებთ პასუხსაცაო, – უპასუხა საწყალმა.

მართლაც, დაათვალიერა ხელმწიფემ და როგორც იმ ათასში უმახინჯო ვერ შენიშნა, ისე იმ

ორმოცში მახინჯი, და გაკვირვებით ბრძანა: „ეს მართლა, რას ნიშნავსო?“

– რა ვიცი, რას ნიშნავს, ჩემო ხელმწიფეო! – მიუგო მაშინ მოპასუხემ, – არც არაფერი

ერთისთვის დამიშავებია და არც არაფერი მეორისთვის გამიკეთებიაო. მე ერთი საწყალი

ხელოსანი კაცი ვარ, მესარკე; სარკეებს ვაკეთებ ხოლმე. ლამაზები ჩაიხედვენ შიგ – ლამაზად

გამოჩნდებიან, და მახინჯები – მახინჯებად! მე მიტომ ვაკეთებ, რომ ლამაზმა შიგ იკეკლუცოს

და მახინჯმა, გასვრილმა, სახე გაიწმინდოს და გასწორებას ეცადოს. ესენი კი თავის

მახინჯობას ჩემს სარკეს აბრალებენ! ახლა რისიც ღირსი ვიყო, ის მომანიჭეთ, დიდებულო და

სამართლიანო ხელმწიფეო!

მოეწონა ხელმწიფეს ეს და გამოსცა ბრძანება:

– დღეის იქით აღარავინ გაბედოს საჩივარი აღარც მესარკეებზე და აღარც მწერლებზე,

რადგან ორივე ერთმანეთს ემსგავსებიან მოხელობითაო