Birol Üstündağ
Gönül Akkor müziğimizin en büyük seslerinden biridir. Onu da kaybettik.
1984 yılında İstanbul, Fatih,Akdeniz Caddesi’nde bitişik nizam apartmanların birinde üç kişi caddeye bakan daireyi geziyoruz. Bodrum katına bile baktık. Daire çok yakınıma aitti,ben de aslında çok da değmeyecek biri için kiralamak için oradaydım.
Neyse,daireyi gezerken Gönül, Kamuran Akkor kardeşlerin o binada yıllar önce oturduklarını öğrendim. Gözümde hayalleri canlandı… Zamanın Fatih ‘inde, Akdeniz Caddesi’nde nasıl bir hayat sürdürdüklerini düşünmüştüm.
O yıllar sanatçılar da halk gibi mütevaziydi. Biz plak dinleyerek büyüdük. Gerçek bir sestir duyduğumuz. Kamuran Akkor ‘u da dinlerdim elbet.Ama Gönül Akkor bir başkaydı. Sahnedeki duruşu, bilgisi ve mesafesiyle bugün de dinlediğim sanatçıdır.
Evdeki sandıkta onun şarkıları var… Sesini, “böyle gelmiş böyle geçer dünya” diyen sözlerini ve duygularını unutamam.Huzur içinde uyusun…
