Veysel Çolak
Günlük Dil ve Şiir
Günlük dilde kullanılan sözcükleri kullanmayarak iyi şiir yazılacağı sanılıyor. Kesinlikle doğru değil bu. Günlük dil içtenlik ve gerçeklik kazandırır şiire. Yapaylıktan kurtarır, şiiri. Okurla buluşturur. İletişimi sağlar. Toplumun çoğunluğu şiirin öznesi olur.
Yaptığım bu yaklaşıma da gerek yok aslında. Şairin içerisinde yaşadığı dilin bütün sözcüklerini kullanabilir, ama içinde yaşadığı dilin… Şiir dilini bilerek.
Günlük konuşma dilinde kullanılan sözcüklerle da çok büyük şiirler yazılabilir.
Önemli olan sözcüklerin sözlükteki anlamlarını değil, yaşantıdaki anlamlarını duygu, düşünce ve bir fotoğraf oluşturacak biçimde şiirde kullanabilmektir. O sözcüklere imge diğeri kazandırmaktır.
Aşılmış olsa da Orhan Veli şiirleri bu açıdan incelenebilir.
Böyle bir dil anlayışı işlerliğe girdiğinde ayakkabı boyacıları, taksi şoförleri, tezgahtarlar, bakkallar, berberler, işçiler, çitfçiler, simitçiler, garsonlar, öğrerciler, memurlar, serseriler… şiir okur.
Dildir buluşturan. Şiir dili itici değil, buluşturucu olmalı.
