Şair, iyi insan olmak zorunda mı?
Şair iyi insan olmak zorunda mı? Bu soruyu eleştirmen Mehmet H. Doğan’a sormuştum. Uzunca düşündükten sonra “Şair iyi insan olmak zorunda değil.” demişti. Nedenini sormamıştım, o da açıklamamıştı.
Anlamıştım. Yaşamında, insani ilişkilerinde kötü biri olduğu halde güzel şiirler yazan şairleri düşünerek öyle demişti. Bu açıdan bakınca haklı aslında, ama benim kabul edeceğim bir gerçeklik değil bu. Kötü birinin dil becerileri, özgün biçim ve biçem anlayışı, yaratıcılığı olabilir. Bu özellikleri nedeniyle şiir sanatı bakımından güzel şiirler yazabilir. Evet, var böyleleri. Ama şiirden önce yaşantı vardır. Ben yaşantıya, şairin yaşantısına bakarım önce. Şair olduğunu kabul ettirmiş birinin ticaret yaparken en yakın arkadaşını kazıklıyorsa; bir şair kadının kadın haklarını savunurken kendisi köleliği seçmişse öylelerinin şiirlerini zerre kadar değerli bulmam. Oportünistler, Makyavelistler, popülistler, uvriyeristler, neo liberalistler… ne yazmış olursa olsun, benim için hiçbir değeri yoktur yazdıklarının. Aslında onlar şair kimliğinin ve şiir sanatının dışındadır. Şairlik iyiden, güzelden, insandan, insanlığın geleceğinden yana tavır insanı olmayı gerektirir. Böyle değilse ciddiye almam yazdıkları şiirleri. Çünkü kalp paradan başka bir şey değildir yazdıkları. Çünkü onlar “Sosyalizm belki iyi; ama paran varsa kapitalizm daha iyi.” diyenlerdir.
10 Nisan 2023, Pazartesi, saat 04.11
