Kendimden Biliyorum*
Önder Çolakoğlu ilk şiirinden beri izlediğim bir şair. Nereye, nasıl gideceğini merak ediyorum çünkü. Çapak (2018), Taş Uğultusu (2019), Herkes Kendi Cenazesinde (2022) adlı kitaplarını okuduktan sonra merakım daha da arttı. Şimdi de Kendimden Biliyorum (2025) adlı kitabı yayımlandı. Evet, merakım biraz daha çoğaldı. Vardığı her noktada bir taşkınlık olarak yeniden başlatıyor şiirini. Yolcu kendisi ama yol daha önemli onun için. O yolu açma çabası olarak yazıyor her şiirini.
İşlek bir hançer olarak hayatın her noktasına saplanıyor. Duyguları yönlendiriyor onu. Biliyor ne yaptığını. “Mayınlı şiirler yazdım.” diyerek bir açıklama getiriyor yaşadığı o duygu fırtınasına. Bu açıdan bakınca bir deli kadar özgür davranıyor şiir yazarken. Yoksa “İnsan ölürken de yarınım sensin der mi sevdiğine.” Bu, anlaşılır bir durum bana kalırsa. Yoksa “yapışık yaşadığı kişiden kopmak” üzerine kurmazdı aşk şiirleri.
Önder Çolakoğlu hayatın her alanına uğruyor şiirlerinde. “Hayat kadar dağınık, hayat kadar örgütlü” şiirler yazılıyor. Bu nedenle olsa gerek gerçeküstü anlamları olan özgün bağdaştırmalar kuruyor. Bu da amaçladığı şiir dilinin kurgusunu getiriyor.
Söylenmesi gereken çok şey var daha. En iyisini dövüşe dövüşe kitaptaki şiirleri okumak.
*Önder Çolakoğlu,Kendimden Biliyorum, Mask Yayınları, 2025
