Hasan Midillioğlu
DABBE
Ne zaman
Yargılayadursam kendimi
Edilgen bir çobanın,
Güdüsündeymiş gibi organlarım,
Terk ederler birbirlerini.
Ayaklarım.. kollarım.. gözlerim.. ellerim,
Yitip giderler,
Sonsuzluğun karanlık dehlizlerinde.
Yüreğim beynime yabancı;
Usum bilincime.
Gören,
Gözlerim değildir sanki seni.
Dilim değildir sanki,
Söyleyen o eski aşk türkülerini!
Ellerim değil miydi sımsıkı tutan…
O sımsıcak ellerini?
O zavallı,ürkek, korkak ayaklarım!
Öylesine kaypak,tiril tiril..yalınayak
Sana getirirlerdi beni.
Şimdi bilmem
Tümü birden,
Bir ihanet çemberinden
Neden suçluyorlar beni….
Neden?!
