Bir şiir – Bir çevri|İki şair: Dato Mağradze – Hüseyin Uygun
Bir tanışmanın kısa hikayesi:
Ara metin…
Devam edececek
KAZBEK CADDESİ NO 14
Dato Mağradze
KAZBEK CADDESİ NO 14
Ve bir ev vardı, bir masa
Sofra donanmış, pırıl pırıl.
Ve hiç ayrılmadı bir daha
Konuk olarak gelen bayram.
Hiç kimse küs değildi diğerine
Çevirdiler masanın etrafını
Ve anne vardı – donanmış sofra
Ve baba vardı – masada testi.
Ünlüler vardı… ünsüzler de
Bildiğiniz platformlar gibi.
Ve anne vardı – beyaz yakalık
Ve baba vardı – lekeli gömlek.
Gün doğuyor
Geceden üstünde bir şeyler kalmış
Çan sesleri duyuluyor mavi manastırın.
Anne – açık pencere, geniş
Baba – odada rüzgâr, keskin iki yanı.
Ve sonra, argın bir hüzün yanaşıyor
Sislerin içindeki eşiğe.
Bir gülümseme duvara yansıyan– baba
Yanında bal mumu kandil – anne.
Ve ev vardı.
Türkçesi: Hüseyin Uygun
ყაზბეგის ქუჩა No 14
Dato Mağradze
ყაზბეგის ქუჩა No 14
და იყო სახლი,იყო მაგიდა,
იყო თოვლივით ქათქათა სუფრა.
და აღარასდროს აღარ წავიდა
დღესასწაული სტუმრად.
არ დარჩენილა არავინ უბრად
და გამოებნენ მაგიდას თოკით.
და იყო დედა – ქათქათა სუფრა
და იყო მამა – სუფრაზე დოქი
იყო სახელიც…უსახელოც,
როგორც სჩვევია ხალხმრავალ ბაქანს
და იყო დედა – თეთრი საყელო
და იყო მამა – პერანგზე ლაქა
დგებოდა დილა
ღამის ნარჩენით,
ისმოდა ლურჯი მონასტრის ზარი,
დედა – გახსნილი ფართოთ ფანჯარები
მამა – ოთახში ორპირი ქარი.
და მერე,როცა ღრუბლიან სამანს
მიუახლოვდა სნეული სევდა,
კედელზე გაჩნდა ღიმილი – მამა
ღიმილთან ცვილის სანთელი – დედა და იყო სახლი.
